My passionate pen

Alles in mijn werk wat mooi, grappig, ontroerend, gek, opmerkelijk en/of inspirerend is, deel ik in dit blog. 

Contractvrees

In mijn vorige blog vertelde ik je dat ik flexplekken aan het uitproberen was. Wel nu, de kogel is door de kerk. Ik heb de diverse werkplekken aan een soort boer zoekt vrouw afvalrace onderworpen en mijn keuze gemaakt. Ja, want zo voelde het wel een beetje, hoewel ik niet met een boer maar met een werkruimte uit de strijd moest komen.

Ik vroeg me af hoe die boeren dat doen. Baseren die hun keuze voor hun partner enkel op gevoel? Of kijken ze eerder naar de rationele elementen? Woont ze in de buurt, kan ze meewerken op de boerderij en gaat ze me veel of weinig geld kosten aan etentjes, uitjes, kleding en vakantietrips? In mijn geval: hoe ver is die flexplek van mijn woning, kan ik er gratis parkeren, kan ik er ongestoord werken en toch inspiratie opdoen van medeflexers en wat gaat het me financieel opleveren?

Ik denk dat de boeren net als ik alle voors en tegens op een rijtje zetten. Zou ik gaan voor die mooie professionele ruimte op een industriegebied in Haarlem waar verse croissants en lekkere koffie voorhanden zijn? Of spreekt zo nu en dan werken in een te gekke winkel annex koffiebar in het centrum met een muziekje op de achtergrond me meer aan? Kosteloos bij een vriendin in huis mijn kantoor opbouwen om daar in stilte te typen of juist in mijn buidel tasten en me aansluiten bij een creatieve hub, een soort meetup van ondernemers in een oude volksbuurt van de stad? Daar moest je dan wel voor je eigen koffie zorgen...Minpuntje ja. En dan was er nog de flexibiliteit. Geen onbelangrijk punt vond ik. Bij de ene organisatie kan ik per maand opzeggen, bij de ander per 4 maanden. Even overwoog ik nog eerst de ene een maand te proberen en dan de andere 4 maanden. Dat kunnen die boeren natuurlijk niet maken. Eerst de ene vrouw een maandje in huis nemen en daarna proefdraaien met de andere kandidaat. Maar ik ben geen boer.

Ik heb echter wel contractvrees. Daarom zijn mijn vriend en ik ook niet getrouwd. En daarom ben ik niet in dienst bij een bedrijf. Ik word gewoon een beetje claustrofobisch van op papier vastgelegde verbintenissen. Ja echt. Dan krijg ik bibberende knietjes en heb ik het gevoel dat mijn keel dichtgeknepen wordt. Onzin natuurlijk, ik weet het. Maar ja, iedereen heeft wel iets toch?

Dus, je voelt 'm al aankomen, is het de per maand opzegbare ruimte geworden waar je gewoon onbeperkt koffie kunt leuten en waar ook nog eens verse broodjes klaarliggen. En jongens, wat is dit een uitkomst zeg! Ik ben productief, leer leuke mensen kennen en krijg er meer inspiratie. Win win win.

 

 

dinsdag, 24 maart 2015 14:36