Jongenszaken

Alle zaken voor en over kleine jongens.

Reizen met jongens - ciao bellas!

In juni is het echt gedaan met onze vrijheid. Die van mijn vriend en mij bedoel ik. Dan zitten we de komende jaren (eeuwen!) vast aan de schoolvakanties omdat onze oudste zoon vijf wordt. Dat is geen kattenpis.

Het betekent het driedubbele betalen voor accommodatie, terwijl je ook nog eens hutje mutje zit. Gezellig met al die lotgenoten. Ik kijk er naar uit. Niet dus. Dessing is my middle name. Reizen zit me in het bloed! Liefst weg van de gebaande paden. In een schoolvakantie met half Nederland op een camping in Frankrijk staan lijkt mij daarom een vrij slecht plan. Het lijkt me nou juist zo leuk mijn kinderen kennis te laten maken met het avontuurlijke reizen. Het openstaan voor onverwachte ontmoetingen en activiteiten. De ontdekkingstocht.

 

Scilly versus Honda

Daarom gaan we eind april voor een week of vier op reis. Nog even het avontuur tegemoet. Een beetje toeren, stoppen waar we het leuk vinden en waar de zon schijnt. Verder gaan wanneer we er aan toe zijn. Na wat research is de conclusie dat we binnen Europa blijven zodat hond Sproet gezellig mee kan. Nu nog de bestemming. Afzakken naar het zuiden van Italië waar ze een zwak hebben voor bambini? Of toch koers zetten naar het subtropische Cornwall en Newquay? Ik blader in een tijdschrift over de Scilly eilanden en voel mijn hartslag versnellen. Ruige kustlijnen, kliffen, witte stranden en een azuurblauwe zee…Wauw!

“Zullen we hier naar toe gaan?” vraag ik mijn oudste zoon. Hij kijkt vluchtig op van zijn lego.

“Wacht, ga eens een bladzijde terug mam.”

Ik blader terug.

“Daar! Ik wil daar naar toe waar ze zo’n coole crossmotor hebben,” zegt hij enthousiast terwijl hij een Honda NPS50 Zoomer aanwijst, een Vespa-achtige tweewieler.

Goed, toch Italië dan. Toegegeven, ook wel wat warmer dan Scilly eilanden in mei.

 

Op de bonnefooi

Volgende vraag: huren we een camper, vouwwagen of nemen we gewoon een tent of twee mee? Dat laatste is het meest avontuurlijk…maar ietsje meer comfort mag wel. Wat is er eigenlijk mis met huisjes? Niks. Doen we dat dus. Wel zo fijn wanneer het ’s nachts nog wat fris is. Het moet wel leuk blijven. Vooraf boeken? Nee, besluiten we, dan zitten we weer teveel vast aan een planning. En dat willen we juist niet.

 

Bambini in dolce vita

Heerlijk, het globale plan is er. En dat is genoeg. Ik vertel mijn zoontjes dat we binnenkort lekker lang op vakantie gaan met zijn allen. Probeer ze alvast ‘ciao bella’ uit te laten spreken. Ze reageren enthousiast maar kijken ietwat benauwd. “Wat is er?” vraag ik. Het blijkt dat er nog twee hamvragen spelen.

Mijn jongste zoon: “Mag mijn loopfiets dan mee?”

“Haha, ja natuurlijk.” Een opluchting is op zijn gezichtje leesbaar. Stel je voor, zonder loopfiets van huis. Niet te doen.

Mijn oudste zoon: “Wat eten we daar?”

“Pasta.”

“Joepie!”

Ook die vraag is dus bevredigend beantwoord.

Off we go, Italy here we come!

 

 

 

 

dinsdag, 31 maart 2015 14:00